Help een persoon in de Rouw (1)

Tijdens een rouwproces vinden veel mensen het moeilijk om om hulp te vragen. Zij voelen zich soms schuldig om alle aandacht die zij krijgen, of het gevoel te krijgen een last te zijn, of gewoon te depressief om hulp te vragen. U kunt het de persoon in rouw makkelijker maken door specifieke dingen te vragen als, “ik ga naar de winkel, kan ik iets voor je meenemen?” of “Ik heb pasta gemaakt, zou ik jou hier iets van mogen brengen?”



Regelmaat helpt, wanneer u hier tijd voor vrij kan maken voor zolang als het nodig is. Op deze manier kan de persoon in rouw rekening houden met uw hulp, zonder dat hij of zij er steeds opnieuw en opnieuw zelf naar moet vragen. Het helpt ook als u regelmatig zegt “laat het me weten als ik iets voor je kan doen?” Dit geeft de persoon in rouw de ruimte om iets te vragen wanneer het nodig is. Houdt echter in uw achterhoofd dat de persoon in de rouw vaak niet de energie of motivatie heeft om iets te vragen wanneer het nodig is. Het is dus belangrijk om het initiatief zovaak mogelijk vanuit u te laten komen.

 Wanneer u het initiatief wilt nemen staan hieronder een paar praktische tips hoe u dit kunt doen:

*Die boodschappen.
*Breng eten.
*Help met de afscheidsplechtigheid.
*Blijf bij de persoon in rouw.
*Help met rekeningen en brieven.
*Help in het huishouden.
*Haal de kinderen op van school.
*Zorg voor de huisdieren.
*Ga mee wandelen.

Lees ook Help een persoon in de rouw (2)
 

Reacties  

 
0 #3 van acker dorine 13-03-2014 17:13
hoe help ik mijn man.Zijn grote broer van 68j mijn man is tien jaar jonger is overleden ik zie hem in een depressie vallen,zelf heb ik het nog moeilijk met het verlies van mijn jongere broer 48j nu twee jaar geleden.Wij hebben ook jong onze ouders verloren maar dat doet nu meer pijn.Sterkte aan alle mensen die met een verlies te doen hebben.
Citeer
 
 
+2 #2 Caroline lamote 23-07-2013 20:16
Ík heb mijn man verloren 1 maart. Hij was 49j ik 47 jIk voel me zo alleen zo uitgeput stram, mijn keel zit dicht.ik krijg bijna geen eten door mijn keel. IK mis mijn ventje.hij is 5 jaar ziek geweest hij was zo moedig nooit klagen . Ik heb een prachtige lieve dochter maar ze helptwaar het kan. Ik wil vooruit maar besef dat ik in een fase zit waar ik door moet. In begin ging het beter met me ik voel me zo leeg ik probeer te vechten zoals hij altijd deed. Ik probeer hulp te zoeken en probeer niet teveel alleen te zijn .
Citeer
 
 
0 #1 jason 25-04-2013 21:46
Ik ben nu een oude knar, maar toen ik nog jong was, had ik een hele goede vriend. Anton heette hij. We kregen ruzie op het voetbalveld, en hij overleed na de geboorte van zijn kleindochter. Nu vond ik hem op graftombes.nl en mijn hard stond stil..... Ik kende Anton zo goed, 73 of 72 jaar oud... Ik was er kapot van. Bijna 2 jaar depresief geweest. Ben gescheiden en zoon is overleden mijn leven heeft geen zin meer.....
Citeer
 

Plaats reactie

Wij stellen het zeer op prijs wanneer u een reactie achter wilt laten.
Wij wijzen u er echter op dat wij aanstootgevende reacties verwijderen, en dat wij links naar andere sites niet zonder overleg goed zullen keuren.


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken op deze site