Omgeving jong overleden kind

Ouders van onverwacht overleden kinderen worden vaak geplaagd door de vraag “als”.
Vragen waar helaas nooit een antwoord op te vinden is.
Was het kindje maar geen dutje gaan doen toen ik dat deed, had ik maar vaker bij het kindje gaan kijken,
was ik maar niet zo snel weer aan het werk gegaan,
had ik maar niet geluisterd naar de huisarts die zei “het is gewoon een lichte verkoudheid”.

Deze ouders moeten het belang van inzien van het verkrijgen van betrouwbare informatie.
Zij hebben (vaak) professionele ondersteuning nodig  om grip te krijgen op hun rouwproces.
Die kan door het zoeken van hulp, of het bijwonen van hulpgroepen.
Mensen die hun gedachten en gevoelens weten te begrijpen, wen weten hoe zij hier mee om moeten gaan.

Hulpverleners schrikken echter vaak af wanneer ouders komen met vragen als “heeft mijn kindje geleden”,
“wat zijn de oorzaken van weigendood?”, “ had ik iets kunnen doen om dit te voorkomen?”. Vragen die bij ouders vaak het meeste leven.
Zelfs autopsie kan ouders achter laten met onbeantwoorde vragen en de ouders achterlaten met frustratie.
Het is daarom raadzaam om bij een mogelijk hulpverlener direct kenbaar te maken wat er is gebeurt en waar er over gepraat zal gaan worden.
Is de betreffende hulpverlener hier niet in gespecialiseerd dan kan hij of zij vaak een passende doorverwijzing geven.

 De omgeving van de ouders moeten de ouders zichtbaar steunen op een onvoorwaardelijke manier.
Het is van belang dat de ouders ruimte hebben om te praten, maar zijn niet gebaat bij nog meer vragen.
Zij hebben zich namelijk zelf alle mogelijke vragen al gesteld.
 Het leven van de ouders is compleet op zijn kop gezet, zij zijn in een klap al hun zekerheden kwijtgeraakt,
het is van belang dat zij er op kunnen vertrouwen dat de liefde en de steun van hun naasten niet is verdwenen.

"Laat mij jullie vertellen over mijn pijn, laat mij praten over mijn kind, noem mijn kind bij zijn naam.
Alstublieft laat niemand mijn kind vergeten"

 Vrienden en familieleden moeten proberen alles te doen wat ze kunnen om hun bezorgdheid te tonen en de ouders te helpen bij het levend houden van de herinneringen aan hun baby.
Voor de meeste ouders die wiegendood hebben meegemaakt, is het geruststellend als ook anderen proberen om speciale dingen die ze weten over de baby te benoemen en de verjaardag van het kind of de sterfdag te herinneren.
De uitingen van deze persoonlijke en gevoelige gebaren, zien zij liefdevolle en betrokken familieleden.
Vrienden en verzorgers kunnen een bron van geruststelling en troost worden voor de bedroefde ouders geworden.

Sommige wiegendood baby's zijn zo jong als ze sterven, dat familieleden en vrienden nooit een kans om hebben gehad hen te verwelkomen.
Ze kunnen hierdoor de 'opwinding van de geboorte en de bevestiging van het bestaan van het kind hebben gemist.
Veel mensen zien hierdoor de diepe band van de ouders met het zeer jonge kind niet en/of kunnen deze niet begrijpen.
Het is goed om hier bij stil te staan, ouders hebben deze band namelijk wel, en zij hebben het nodig om hier openlijk over te kunnen rouwen.
Als omgeving is het van belang dat deze inziet hoe groot de band in deze korte tijd is geweest.
Laat de ouders niet alleen staan in hun verdriet, hoe kort het leven ook was, de ouders willen worden gesteund en worden bevestigd in hun verdriet.
 

Reacties  

 
0 #1 Peter 10-04-2014 09:18
Wij maken een mooi kunstwerk om de herinnering van de overledenen een kleurig plaatsje te geven. Om diegene te herdenken, verder leeft in een prachtig kunstwerk.
Kijk eens op www.kunstherinneringen.nl wij hebben al veel mensen geholpen om hun verlies een mooi plaatsje te geven, waarmee de nabestaande een herinnering hebben waar ze op terug kunnen vallen. En hier heel veel steun aan hebben.
Citeer
 

Plaats reactie

Wij stellen het zeer op prijs wanneer u een reactie achter wilt laten.
Wij wijzen u er echter op dat wij aanstootgevende reacties verwijderen, en dat wij links naar andere sites niet zonder overleg goed zullen keuren.


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken op deze site