Onverwacht overleden kind
De impact van een “onverwacht overleden kind syndroom” (SIDS Sudden infant death syndrome)
brengt unieke rouw factoren met zich mee en roept pijnlijke psychologische problemen op voor de ouders en familie,
alsook voor diegenen die het kind lief hadden of zorg droegen voor het kind.
(OOKS) ouders moeten omgaan met de dood van een baby, waarvan het overlijden onverwacht en onverklaarbaar is,
een dood die niet kan worden voorspeld en waar geen schuld is in het spel, een kind dat zo plotseling overlijd,
dat de ouders geen tijd hebben om zich hier op voor te bereiden of de mogelijkheid hebben gehad om afscheid te nemen.
In veel gevallen gaat het hier om ouders waarvan het kind is overleden aan een wiegendood.
De ouders zijn vaak nog jong en worden plots vaak voor het eerst geconfronteerd met verdriet en rouw.
In sommige gevallen zijn de ouders zelf zijn degenen die het kind dood aantroffen en zij moeten hierdoor leven met die herinnering op hun netvlies.
In andere gevallen voelen de ouders zich overweldigend schuldig of kwaad, indien het overlijden, plaats vind terwijl het kind werd opgevangen in de kinderopvang.
Ze kunnen het gevoel ervaren dat de baby niet zou zijn gestorven als zij er zelf bij waren.
Ouders van een onverwacht overleden kind krijgen vaak niet dezelfde erkenning als ouders van een gestorven kind die ouder is geworden.
Mensen zien niet de band die de ouders in een korte tot zeer korte tijd met hun baby hebben opgebouwd.
Hetzelfde is te zeggen over ouders die te maken hebben gekregen met het verlies van een dood geboren baby.
De band tussen ouders en kind begint al tijdens de conceptie, echter is dit voor de buitenwereld niet zichtbaar.
Het gevoel van schuld is over het algemeen vele malen groter bij ouders die onverwacht een kind verliezen in vergelijking bij ander denkbare rouw processen.
Dit gevoel is niet volledig onverklaarbaar, zeker niet als de baby voor het overlijden gezond leek te zijn.
Ouders worden argwanend bekeken door de buiten wereld “lag het misschien toch niet aan hun”.
Helaas worden ouders van een onverwacht overleden kind soms geconfronteerd met beschuldigingen van buiten af die de vermoedens van kindermisbruik uitspreken.
Dat dit slecht is voor het rouw proces en de waarde en het gevoel van ouders aantast laat voor zichzelf spreken.
Lees hier het artikel over onverwacht overleden kinderen, en de kinderen in de omgeving.



Reacties
er is mij verteld dat het ooit dragelijk wordt al kan ik me daar nu nog niks bij voorstellen het is nog maar zo kort geleden er komen nu dingen boven die ik was vergeten van de hectische week van zijn overlijden, maar heb er wel een beetje mijn hoop op gevestigd voor de toekomst, kan mijn andere 2 jongens niet aan hun (gevoels)lot overlaten zij verdienen een goed leven ondanks alles hoop ook echt dat ik/we dat voor hun waar kunnen maken. zal ervoor vechten.
Je staat er nooit bij stil dat het ook jou kan overkomen. Tranen, verdriet, rouw, stilte,... Er zijn er geen woorden voor!
Gelukkig hebben wij nog een kleine spruit rondlopen van 2 die er elke dag voor zorgt dat wij langzaam het gebeuren proberen te plaatsen.
Nu 22 jaar later kan ik met behulp van een psychiater alles pas een plaats gaan geven.
Maar vergeten doe ik je nooit!!!!!
Ook ik heb op 11 april een nichtje verloren (van mijn broer), ook heel onverwacht. Niemand kan inschatten wat zij voelen als ouder. Als het verlies als Tante of nicht al zo zwaar is, wat dan als je moeder of vader bent? Probeer er zoveel mogelijk over te praten, herinneringen op te halen. Het is grof dat jouw zoon je ontnomen werd. Dat is niet goed te praten. Anderzijds jullie hebben het geluk gehad hem als zoon te hebben, ook al was het zo kort. Lieve groeten en héél véél sterkte.
Allereerst gecondoleerd met dit intense verlies. Woorden schieten tekort na het lezen van jouw bericht, en er is niets wat kan uitdrukken hoe erg het voor jullie op dit moment moet zijn.
Je vraag wie jullie hier mee verder kunnen helpen, onderaan onze pagina staat een link met rouwbegeleiders . Deze begeleiders staan los van onze site, maar zijn in onze ervaring goede en gekwalificeerde hulpverleners. Wanneer de tijd daar is, zou een gesprek met een manier zijn om te praten over en te overleven binnen in het verdriet wat jullie nu ervaren. Nogmaals heel veel sterkte. Groet Jeffrey van Dam
RSS lijst met reacties op dit artikel