Ouders overleden kind

Sommige ouders vinden troost in het praten met lotgenoten.  
Een aantal ouders wil direct met iemand praten, terwijl anderen pas over de dood van hun baby kunnen praten als er enige tijd overheen is gegaan
en het rouwproces in een ver gevorderd stadium is beland. In alle gevallen is het belangrijk om hulp en steun van familieleden,
vrienden en bekenden of, waar nodig, van professionele hulpverleners te krijgen.

Zoals bij de meeste traumatische gebeurtenissen, zijn ouders van een onverwacht overleden kind vaak voortdurend bezig in hun woorden,
gedachten en gesprekken, met de laatste momenten van hun kind.
De ouders hadden meestal een voor  het oog gezonde baby waar zij over waakten, of zij hadden hun kind ondergebracht bij een professionele organisatie,
waarbij zij het gevoel hadden dat het kind veilig was ondergebracht.
Het kind was veilig, zij waren gelukkig, en dan opeens is alles op zijn kop gezet.   
De omgeving en de hulpverleners kunnen nog zoveel moeite doen om de ouders te doen inzien dat het kind niet heeft geleden, dit gaat er bij de meeste ouders niet in.
Hoe kan immers een perfect gezonde baby overlijden?
De ouders word vervolgens verteld dat wiegendood geen hoge erfelijkheidsfactor heeft,
maar toch zal er vaak de vrees ontstaan dat een van hun volgende kinderen hetzelfde lot krijgt toebedeeld.

 “(Het verdriet dat ouders voelen wanneer een kind onverwacht overlijd)… het gevoel van een continue val in een ravijn, een waterval van pijn… wiegendood is een gedwongen scheiding die eeuwig zal blijven duren. In het begin ben je zo geschokt dat je lichaam en geest niet eens kan beginnen met begrijpen wat er is gebeurt, en dat alles verloren is gegaan.
Schok en ongeloof is het enige vage gevoel wat er lijkt te zijn, voordat je ontdekt dat je armen leeg zijn, en de woede en het verdriet zich over je uitstort.
Dit kost tijd, veel tijd, het verdriet is er en het verdriet zal er altijd op een bepaalde manier blijven.
De reis van verdriet naar hoop is lang, en uiteindelijk moet je zelf actief opzoek proberen te gaan naar vrede en vreugd in het leven. Het gezicht van verdriet zal je niet verlaten, maar hoe moeilijk en pijnlijk ook, vreugde zal ook ooit weer een onderdeel worden van je leven”

Mia Horn 1997

Lees hier het artikel over de omgeving van ouders van onverwacht overleden kinderen.

 

Reacties  

 
0 #7 lydia 16-02-2015 19:37
eva is 3 jaar geleden dodelijk verongelukt om de ring van amsterdam ze was 21
Citeer
 
 
+3 #6 coba 01-02-2015 14:21
Hallo Ik verloor mijn dochter 5 jaar geleden aan de gevolgen van Epilepsie op 33 jarige leeftijd. Ik ben sinds die tijd nooit meer de oude geweest. Ben constant overspannen en in depressies.Ben ook al die tijd onder behandeling geweest bij de Lentis maar ben ermee gestopt eind 2014. Want ik heb het gevoel dat ik daar ook niet meer verder kom. ze willen je alleen volstoppen met medicijnen en dat heb ik altijd geweigerd.Ben al eens 17 jaar aan de Xanax geweest en nooit 1 dokter heeft gezegt dat ik daar een keer mee moest stoppen. Toen heb ik het zelf gedaan met een cold Turkey dat was echt geen pretje maar na 6 weken was ik helemaal weer okee.Dus als je geen medicijnen wilt bij de Lentis dan kunnen ze weinig voor je doen. Dat wilde ik ff kwijt.
Citeer
 
 
+4 #5 Hermien Van Hest 18-01-2015 19:21
Beste mensen

Ik ben op zoek naar lotgenoten
Mijn dochter is in 2001 overleden door een auto ongeluk
Zij was 19 jaar oud
Zijn er mensen die naar zoveel jaren er ook nog steeds moeite mee hebben
Ik hoor het graag

Mvg Hermien van Hest

Mvg Hermien
Citeer
 
 
+1 #4 Tanja 10-11-2014 02:52
Hallo, Mijn zoon Thijs, is onverwacht gestorven in zijn slaap, ik vond hem op vrijdagochtend 29 augustus, in zijn bed Hij was 12 jaar en leek heel gezond en energiek, hij bleek later een erfelijke hartkwaal te hebben. Een kwaal die voorkomt in mijn familie, alleen niet op zo'n jonge leeftijd. Ook ik ben alleenstaande moeder en heb nog 2 dochters, een van 15 en een meisje van 3 jaar. Het verlies is nog steeds te bizar voor woorden. Lotgenoten zijn er gelukkig niet zoveel te vinden, toch wil ik graag mijn verhaal delen. Er zijn zoveel ouders die geconfronteerd worden met het onverwacht verlies van hun kind, dan staat de wereld stil. Terwijl de wereld om je heen gewoon doordraait. Hoe pak je de draad weer op ?
Citeer
 
 
+4 #3 Alberdine Metz 19-10-2014 14:14
Mijn dochter van 32 jr. verdronk 5 jaar geleden in Nepal. Omdat ik alleenstaand ben voel ik mij niet zo thuis in lotgenotenconta cten waar partners nog samen zijn. Daarom zou ik graag met andere alleenstaande ouders contact opnemen om te zien wat wij met elkaar zouden kunnen delen. U kunt mij bereiken op
Citeer
 
 
+6 #2 Jennie Pitlo 11-08-2014 17:57
Goedenavond ik zou heel graag met een lotgenoot praten,, onze dochter is bijna vier jaar geleden plotseling overleden aan een longembolie , ze was 40 jaar,,gebeurde op kerstavond ,,we werden door de politie uit ons bed gehaald.
Citeer
 
 
+4 #1 Bart Heesen 27-03-2013 18:54
Via Itunes heb ik het boekje over mijn zusje dat op negen jarige leeftijd overleed aan een hersentumor gepubliceerd. Het is gratis te downloaden https://itunes.apple.com/us/book/mamma-ik-wil-ver-weg/id610758899?l=nl&ls=1
Citeer
 

Plaats reactie

Wij stellen het zeer op prijs wanneer u een reactie achter wilt laten.
Wij wijzen u er echter op dat wij aanstootgevende reacties verwijderen, en dat wij links naar andere sites niet zonder overleg goed zullen keuren.


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken op deze site