Vaders en Rouw

Het verlies van een kind is waarschijnlijk een van de meest traumatische en verscheurende gebeurtenissen waar een stel mee geconfronteerd kan worden.
Hoewel zowel moeders als vaders intens rouwen na aanleiding van deze gebeurtenis, is het de manier waarop zij rouwen vaak compleet verschillend.
Het is van groot belang dat beiden ouders de ander in zijn of haar waarden laten zodat hij of zij het proces kan mee maken op de manier die bij hem of haar past.
Elkaar respecteren en accepteren is het grootste geschenk dat partners elkaar kunnen geven tijdens deze intens zware periode.

Het rouw proces van anders word sterk beïnvloed door de natuurlijke band die er is tussen ouders en kind.
Wetenschappers spreken zelfs over vaste patronen die verklaarbaar verschillen tijdens het rouw proces van de moeder en de vader.
Wanneer een kind bijvoorbeeld dood geboren word is de band tussen de vader en het kind anders dan die van de moeder en het kind.
De maatschappij richt daardoor sneller de aandacht op de moeder, waardoor de vader al snel op de achtergrond verdwijnt.

De moeder heeft vaak eerder, intenser en beter zichtbaar een band met het kind.
Het hechtingsproces tussen moeder en kind begint direct vanaf het moment van conceptie en groeit tijdens de zwangerschap en de geboorte van het kind.
Na de bevalling is het kind direct afhankelijk van de moeder, doordat de moeder zijn of haar bron is van voeding. Hierdoor word de band tussen moeder en kind versterkt.
De rol van de vader speelde zich in het verleden meer af op de achtergrond.
De vader hoorde meer bij de toekomst van het kind, en richten zich meer op de hoop en de verwachtingen waaraan het kind al dan niet zou gaan voldoen.
Tegenwoordig zijn vaders echter steeds eerder betrokken bij de zwangerschap, en start het bindingsproces van de vader op een steeds vroeger stadium van de zwangerschap.
Daarnaast zijn vaders steeds vaker aanwezig tijdens de bevalling, dit alles heeft heel veel invloed gehad op het rouw proces van de vaders.
Hoewel vaders dus op dit moment juist een vergelijkbaar rouwproces doormaken als de moeders,
ziet de maatschappij de vaders van een overleden kind nog steeds op de traditionele manier.
Het rouw proces van de vader word dus nog vaak niet (h)erkend.

 

Reacties  

 
0 #3 ronald fafieanie 05-11-2014 15:58
Beste lieve nicky
wat een lief en ook schokkend bericht van u
ik vind het superlief van u ik zal u uitleggen waarom ik nu pas reagee.
ik zat even te kijken wat onze achternaam betekend.op google en opeens zag ik een aantal namen van mijn achternaam en toen kwam ik bij u ik zie hier geen toeval in bij zoveel dingen ga je er bewuster mee om.
maar u heeft ook genoeg meegemaakt wat mij direct raakte was dat u begrepen had dat jasper een hart van goud had heeft had dat raakte mij zo zeer hij was zo lief voor iedereen en zorgzaam naief enz daar schoot ik vol van ja zo was hij.ik wil u ontzettend bedanken voor uw lieve mail ik wens u ook heel veel sterkte met uw verleden..met lieve grt de papa van jasper fafieanie..
Citeer
 
 
0 #2 Nicky 27-05-2014 22:21
Hallo,

Ik las uw berichtje over uw zoon Jasper en moet zeggen dat het me erg raakt.
Ik heb zelf ook op de Panta Rhei gezeten en schrok erg van het vreselijke bericht.
Het is misschien een hele andere situatie, maar ikzelf heb een vader die zelfmoord gepleegd heeft. Ook wij hadden geen flauw benul waarom hij in vredesnaam tot zoiets in staat was. Hij had en vrouw waar hij dol op was, een dochtertje en nog een dochtertje op komst. Deze heeft hij helaas nooit mogen ontmoeten... Ook een vriend van mij is drie jaar geleden vanwege dezelfde rede overleden.
Ik weet dat uw bericht al een tijdje geleden geschreven is, maar wilde toch reageren.
Het lijkt me vreselijk om zoiets mee te maken, zeker als het om je eigen kind gaat. Zoiets gun je je ergste vijand niet.
Ze noemen het een "sluipmoordenaar ". Ik denk dan ook dat mensen die uiteindelijk tot zo'n keuze komen staan, al jaren met problemen kampen waar ze zelf niet uit komen. Misschien was dat laatste dat u vertelde voor Jasper de druppel. Mij is ooit uitgelegd dat het als een eindeloze tunnel is. Ze zien geen andere uitweg meer. Het is niet uit egoïsme, het is puur dat ze al zo ver heen zijn dat ze zich daar niet eens meer bewust van zijn. Daarom word ik vaak ook zo boos op mensen die zo zwart/wit denken over zelfmoord.
Net als wat u vertelde over de situatie met uw kleinkind. Wat een dubbel gevoel moet dit voor u zijn zeg. Mijn moeder zat in dezelfde soort situatie toen mijn vader overleed. Vlak erna beviel ze van mijn zusje... Je weet op zo'n moment niet wat je moet voelen.
En dan heb je inderdaad nog die mensen die dan een opmerking plaatsen als "Fijn dat er nieuw leven is". Alsof je daar op zo'n moment op zit te wachten. Zo'n opmerking is goed bedoeld, maar gewoon niet gepast. Maar vaak is dat puur onwetendheid. Omdat mensen niet goed weten hoe ze met een situatie als deze moeten omgaan.

Nogmaals, mijn situatie is absoluut niet te vergelijken met die van u. Ik hoop ondanks dit grote verlies ook, dat de tijd de wonden heeld. Hoewel er altijd een litteken zal blijven. Ik kende Jasper persoonlijk niet erg goed, maar weet van mensen die hem wel goed kenden, dat het een jongen met een hart van goud was. En ik hoop dat jullie hem ook als zodanig zullen herinneren.

Heel veel sterkte gewenst.
Citeer
 
 
0 #1 ronald fafieanie 26-02-2014 23:42
ik weet niet hoe ik moet beginnen ik zit er zo doorheen,ik zal proberen mijn verschrikkelijk ste wat er is overkomen te vertellen.ik heb mijn manneke want zo noemde ik hem vaak zo 9 maanden geleden verloren.Ik kan t nog steeds niet uitspreken s0ms zeg je het van kwaadheid en soms omdat ik weet t niet maar jasper heeft op 11 maart 2013 een einde aan zijn leven gemaakt pfffff hij was nog maar net 19 jaar er is zoveel gebeurd ik weet totaal niet meer hoe ik verder wil en moet alles is nutteloos opstaan eten slapen wat t vreselijkste is omdat ik zo moe ben van t denken waarom.Mijn dochter die haar broertje zo vreselijk mist ook dat ilona de dag nadat jasper was overleden was zij zondag bevallen van een zoon en ik opa ben geworden.Dan komen er na de crematie iedereen met alle goede bedoelingen van wel mooi dat er een nieuw leven is word er dan gezegd, u begrijpt misschien wel dat ik hiervoor geen woorden heb mijn zoon is overleden mijn hart is uiteen gespat.Ik weet het niet meer ik heb van alles geprobeerd ik heb met mijn ex vrouw hierover niet kunnen praten en het verlies kunnen delen, terwijl ik dat wel vind.Er is teveel gebeurd in het verleden en er zijn 2 partijen voor nodig maar ik vind dat je alle princippes achterwegen moet laten in belang van onze kinderen.Ik ben de ene dag zo boos en de andere dag heb ik zo,n verschrikkelijk e verdriet omdat er dingen zijn gebeurd op zijn stage plek in het buitenland met verkeerde mensen in aanraking gekomen die hem in een zer moeilijke situatie hebben gebracht waarin hij niet meer uit kon komen.dat gevoel heb ik ik kende mijn zoon zo goed hij is te goed van vertrouwen geweest net als zijn vader.ik weet vanuit betrouwbare bronnen dat het daar mis gegaan is met drugs mijn zoon drugs ik ben zo vaak bij de politie geweest ik heb namen maar je staat met je rug tegen een muur zelfmoord eigen keuze word er gezegd!!!!!! eigen keuze 19 jaar verliefd vrienden voetballen werd oom enz zo kwaad word ik hiervan keuze is leven genieten als je hem zo zag.hij heeft nog gebeld met het land waar jasper stage had gelopen dus het klopt niet hij had nog een tuinhekje gemaakt thuis bij zijn moeder voor zijn kleine neefje hij wist dat t een jongetje zou worden. ga je je dan zo in het huis van je moeder die even weg was dan op zo,n verschrkkelijke mannier een einde maken aan je leven terwijl je moeder altijd goed voor je is geweest.Een vriendin had waarop je stapel was je vrienden waarmee je naar je cluppie ging kijken ajax ga je dan zo uit te leven stappen echt niet t klopt gewoon niet zijn telefoon was weg op zijn stage plek,hij vroeg mij om geld terwijl hij stage liep hij kreeg een andere kamer maar zodra er in het hotel mensen zich verdacht maakten wat met drugs te maken had werd je uit je kamer gezet hij is nooit met de politie in aanraking geweest hij durft geen vlieg een mep te geven.Hij is daar gebruikt ik mocht hem ook niet op schipol opwachten dat vond hij maar niks terwijl ik hem ook had uitgezwaaid ik zou hem met opa ophalen hij moest er niksvan weten zo was hij niet hij was altijd spontaan zo zorgzaam en ontzettend lief. ik hoorde ook vanuit betrouwbare bronnen dat zijn handtekeningen op stage vals waren school heeft ook geen stage plekken meer ben op school geweest vaak genoeg verteld dat t niet klopte maar school zwijgt weet niets wel dat t klopt hij heeft stage gelopen zie handtekening word er gezed. ja dat kan als je verder er niets mee doet,pfffffff ik word gek van boosheid en zo klap ik helemaal in van verdriet en doe ik geen oog meer dicht ik weet niet meer wat ik moet doen politie ziekenhuis ben bij een paragnost geweest daar heb ik dingen gehoord wat zij niet kon weten ook een meisje waar jasper stapel op was niet goed was voor hem hij was helemaal verliefd op haar dat hoorde ik al van zijn vrienden zij kwam er niet zo goed vanaf bij de paragnost hoe kan ze dat weten ongeloofelijk weet u ik weet t zelf niet meer bij wie ik met mijn bevindingen terecht kan.De komende week is de zoveelste van de moeilijkste dagen de verjaardag van jasper dan zou hij 20 jaar worden,ik zou u zoveel willen zeggen waar ik boos en verschrikkelijk e pijn van heb,praten is goed zegt men tja dat zal wel maar ik krijg hiermee mijn manneke er niet mee terug. ronald de papa van jasper en jappie werd hij altijd genoemd bij zijn vriendjes.
Citeer
 

Plaats reactie

Wij stellen het zeer op prijs wanneer u een reactie achter wilt laten.
Wij wijzen u er echter op dat wij aanstootgevende reacties verwijderen, en dat wij links naar andere sites niet zonder overleg goed zullen keuren.


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken op deze site