Vaders en rouw (2)

Ondanks het feit dat vaders steeds eerder een band opbouwen met hun baby,
is de maatschappij binnen de meeste culturen blijven hangen in de gedachten over de traditionele rol van de vader.
Hierdoor maakt de buitenwereld onderscheid in het rouw proces van de moeder tegen over die van de vader.
De meeste literatuur over rouwende ouders richt zich daardoor nog steeds op de rol van de moeder,
en het rouwproces dat de manier mee maakt na het verliezen van haar kind.
De vaders worden hierdoor niet gesteund tijdens hun rouw proces,
en vaders vallen hierdoor meer dan eens buiten de boot wanneer zij naar buiten toe treden met hun verdriet.

Vaders worden verwacht sterk te zijn, niet te huilen, en worden gezien als 2de klas slachtoffers wanneer het aankomt op hun verdriet.
Van vaders word verwacht dat zij sterk zijn, de rots in de familie.
Hierdoor word van vaders al snel verwacht dat zij de praktische zaken regelen rondom het overlijden,
en worden niet gekend in het emotionele proces wat komt kijken bij het verliezen van een kind.
Zij worden verwacht geen tranen te tonen, zij zijn de geen die niet mogen instorten, van hen word namelijk verwacht er te zijn voor de overige gezinsleden.
Wanneer er met vaders gepraat word over het overlijden, word er vaak als eerste gevraagd “hoe gaat het met de moeder?”,
hoe het met de vader gaat lijkt niet van belang.
 
Deze verwachtingen gaan ten kosten van het rouw proces van de vader.
Ook vaders hebben (net zoveel) recht op verdriet, ook zij blijven achter met het verdriet, het gemis,
en de verscheurende gevolgen die voortkomen uit het overlijden van hun kind.
Vaak passen vaders zich aan de maatschappij aan, ze proberen te voldoen aan de verwachtingen die worden gesteld aan hun rol,
en zij geven zichzelf de schuld wanneer blijkt dat zij niet aan deze verwachtingen kunnen voldoen.
Rouwende vaders veranderen vaak in vulkanen van opgekropte emoties, en proberen hun gevoelens zo diep mogelijk te begraven.

Het word dus tijd dat de rol van de vaders opnieuw word bekeken, en dat de buiten wereld zich beter beseft dat ook een vader verzonken is geraakt in een diep en emotioneel rouw proces.
Het is dus zeer belangrijk dat vaders worden gehoord door hun partner zodat ook hij een weg kan vinden in een zware periode.
Vaders zouden moeten proberen aan te geven aan de omgeving dat ook zij een kind zijn verloren, ook zij moeten verder zonder hun toekomst, en dat ook zij recht hebben op verdriet.
 

Plaats reactie

Wij stellen het zeer op prijs wanneer u een reactie achter wilt laten.
Wij wijzen u er echter op dat wij aanstootgevende reacties verwijderen, en dat wij links naar andere sites niet zonder overleg goed zullen keuren.


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken op deze site