Rol in relatie na overlijden

Als de dood van ouders en grootouders het verlies van de connectie betekend met het verleden.  
Dan betekend het overlijden van een partner het verlies van de connectie met het hier en nu en de nabije toekomst. De liefde en de band die wij ervaren met onze partner of echtgenoot maakt ons op een bijna mystieke manier compleet. Wanneer de dood onverwacht de band verbreekt, kan het gevoel ontstaan dat niet alleen de partner/echtgenoot overlijd, maar ook een deel van onszelf.
Hoewel er talloze goede romans zijn geschreven waarin word verteld hoeveel pijn het doet om je partner te verliezen, toch is nog nooit iemand er in geslaagd om alle pijn die hier bij komt kijken volledig tot zijn recht te laten komen.

Nu moeten wij direct toegeven dat dit ook in dit artikel niet gaat lukken. Niet alleen omdat iedereen het verdriet om een overleden partner anders ervaart, maar zoals in clichés vaak wordt gezegd, de pijn is gewoon niet in woorden te vangen.

In dit artikel gaan wij in een secundaire probleem, die naar voren komt wanneer je rouwt om de dood van je partner of echtgenoot, namelijk;  het verliezen van je rol binnen een relatie.

Binnen iedere huwelijk of serieuze relatie, krijgen de personen binnen die relatie na verloop van tijd hun eigen rol. Sommige van die rollen zijn praktisch zoals, kostwinner, de persoon die de financiën doet, de persoon die kookt, de persoon die de afspraken maakt, etc.
Wanneer een van de twee personen in de relatie komt te overlijden, komen al die verantwoordelijkheden bij de persoon achter die achterblijft.
In de meeste gevallen zijn dit allemaal dingen die aan te leren zijn, iemand kan leren koken, iemand kan leren om met geld om te gaan, deze dingen kunnen zelfs heel goed zijn voor het rouwproces.

Echter, er blijven altijd rollen over die niet te aan te leren zijn, zoals geliefde, partner, vertrouweling, verzorger. Deze rollen vereisen dat er twee mensen aanwezig zijn.
Wanneer een partner is overleden, en tijdens het rouw proces, ben je altijd alleen, zelfs als je in een drukke kamer bent gevuld met andere mensen. Geen goede vriend, kind, of familielid kan de partner vervangen en de leegt in ons zelf opvullen.

Soms word het gevoel van eenzaamheid zo groot dat je niets liever zou willen dan de overleden persoon te willen vervangen (statistisch gezien gebeurt dit vaker bij weduwnaaren), om los te komen van eenzaamheid. In een poging om de eenzaamheid uit te wissen en nieuwe stabiliteit te vinden in ons leven, word er dan een sluitroute genomen binnen in het rouwproces.
De nieuwe persoon kan echter nooit de plek in nemen van de overleden partner of echtgenoot, en een relatie gebaseerd op het gemis van de overleden partner, zij over het algemeen geen relaties die kans van slagen hebben. Een relatie die alleen gebaseerd is op gemis van een overleden partner eindigt daardoor vaak weer in een scheiding, wat als gevolg heeft dat er een extra laag van verlies op de rouw word geplakt.

De rol binnen een relatie die niet op te vullen is, kan dus ook niet (direct) worden opgevuld door een nieuwe partner. Dit is moeilijk, maar net als bij alles heeft het vullen van deze rol tijd nodig.
Wanneer je echter wel door je rouw proces heen bent gekomen, en je bent er aan toe, dan zou deze rol uiteraard in iemand anders gevonden kunnen worden. Dit zijn echter nieuwe rollen binnen een nieuwe relatie, en die rollen groeien dan met de tijd.
 

Reacties  

 
0 #6 Bernardien 02-05-2015 06:49
Mijn partner die ik nog niet zolang ken, vertelde onlangs dat als hij sterft hij bij zijn vrouw begraven wordt. En ter afsluiting heeft hij een tatoeage laten plaatsen van haar favoriete bloem op zijn borst. Ik weet niet goed hoe hier mee om te gaan. Haar foto hangt hangt na anderhalf jaar nog boven de schoorsteenmant el. Ik heb hem de vraag gesteld of hij wel toe is aan een relatie waar hij volmondig ja op antwoord terwijl ik denkt dat het niet zo is.
Citeer
 
 
+5 #5 H 15-05-2014 21:42
Heb 9 jaar geleden mijn man verloren. Tot op heden is het voor mij heel moeilijk om een andere relatie aan te gaan. Eigenlijk sta ik er wel voor open, maar aan de andere kant vind ik het heel moeilijk. Soort verraad en ben ook erg gesteld geraakt op mijn eigen privacy! M.a.w. het wordt steeds moeilijker!
Nu echt op standpunt andere liefde moet op mijn pad komen, anders blijf ik alleen!
Citeer
 
 
0 #4 A H Meijer 23-02-2014 11:39
Ton 23 -2 -2014
Ik heb sinds 6 mnd een lief contakt met een vrouw uit Noord Brabant
Haar man is 6 jaar geleden overleden en is daar mee gehoplen,tegen haar zin in.
hij was op het einde te ziek en wilde zelf niet meer.
Mijn vriendin heeft het tot op dit moment het niet verwerkt.
Zij heeft veel negatieve stemmings prikkelingen. kan niet zoveel hebben of zij klapt gelijk dicht met hele negatieve antwoorden.
Zij vergeet veel meer dingen als een paar maanden geleden zij geeft dat niet toe,zij is een expert om er een andere draai aan te geven dat het mijn schild is dat zij de boodschappen laat staan bij de supper.Of dat er niet voldoende bootschappen in huis zijn om het weekent rond mee te komen
Zij kan dan niet mijn huis vinden. als zij in het wiekent bij mij komt logeren.
Ik heb hulp gezocht bij haar huisarts
dat loopt nu maar de stemming wordt slechter en de vergeetachtighe id meer.
Zij zegt dat ik haar heb verraden aan de huisarts, ik wilde haar daar mee helpen
Misschien zijn er mensen die dit ook mee hebben gemaakt of ook in deze fase zitten
mogen mij altijd mailen of bellen.
Ik laat haar nu niet vallen, maar moet wel op mijn tenen lopen om het allemaal te hendelen.
Groetjes Ton .
Citeer
 
 
+7 #3 Roos 10-12-2013 09:48
Ik heb 2 jaar een relatie met een man waarvan zijn vriendin plotseling was overleden. Nog steeds gaan hij om de week naar haar graf en heb ik het gevoel dat zij samen meer een relatie hadden dan wat ik nu met hem heb. Soms voel ik me echt een opvulsel.....wanneer wordt het minder, het gaan naar het graf en het verdriet......
Citeer
 
 
+2 #2 Maril 23-04-2013 10:33
Wat is wijsheid,je weet dat er een verlies heeft plaats gevonden, maar je hebt ook recht op een intieme relatie.Zolang hij er niet aan toe is, kun je alleen afwachten totdat hij je toelaat.De keuze om met hem verder te gaan weegt zo zwaar omdat je van hem houd.En zonder hem is jou verdriet ondraaglijk.Het is zo moeilijk om de doen wat goed voor jezelf is.Ik zou zeggen heb geduld en luister naar je hart.
Citeer
 
 
-1 #1 Sandra 21-02-2013 23:06
Ik heb bijna een half jaar een relatie met een hele lieve man,hij is bijna vier jaar geleden zijn vriendin verloren heel onverwachts.Als hij voor open staat,dan praten wij over hoe het gegaan was en hoe goed hun relatie was.Wij hebben het leuk samen,wij kruipen lekker bij elkaar in bed,maar echt intiem met mij is hij niet.Ofdat hij dan geblokkeerd is,heb hem gezegd dat we hulp moeten zoeken,omdat ik bang ben dat hij het niet goed verwerkt heeft van zijn vriendin.Mijn angst is dat dit anders zo.blijft doorgaan.Ik wil mezelf helemaal kunnen geven,het hoort er ook bij.Ik weet het niet meer,ik heb het nu meerderen keren gezegd dat we hulp moeten zoeken,hij zegt dit te willen maar er gebeurt niets.Ik hou echt heel veel van hem!
Gr.anomien
Citeer
 

Plaats reactie

Wij stellen het zeer op prijs wanneer u een reactie achter wilt laten.
Wij wijzen u er echter op dat wij aanstootgevende reacties verwijderen, en dat wij links naar andere sites niet zonder overleg goed zullen keuren.


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken op deze site