Als de dood van ouders en grootouders het verlies van de connectie betekend met het verleden.  
Dan betekend het overlijden van een partner het verlies van de connectie met het hier en nu en de nabije toekomst. De liefde en de band die wij ervaren met onze partner of echtgenoot maakt ons op een bijna mystieke manier compleet. Wanneer de dood onverwacht de band verbreekt, kan het gevoel ontstaan dat niet alleen de partner/echtgenoot overlijd, maar ook een deel van onszelf.
Hoewel er talloze goede romans zijn geschreven waarin word verteld hoeveel pijn het doet om je partner te verliezen, toch is nog nooit iemand er in geslaagd om alle pijn die hier bij komt kijken volledig tot zijn recht te laten komen.

Nu moeten wij direct toegeven dat dit ook in dit artikel niet gaat lukken. Niet alleen omdat iedereen het verdriet om een overleden partner anders ervaart, maar zoals in clichés vaak wordt gezegd, de pijn is gewoon niet in woorden te vangen.

In dit artikel gaan wij in een secundaire probleem, die naar voren komt wanneer je rouwt om de dood van je partner of echtgenoot, namelijk;  het verliezen van je rol binnen een relatie.

Binnen iedere huwelijk of serieuze relatie, krijgen de personen binnen die relatie na verloop van tijd hun eigen rol. Sommige van die rollen zijn praktisch zoals, kostwinner, de persoon die de financiën doet, de persoon die kookt, de persoon die de afspraken maakt, etc.
Wanneer een van de twee personen in de relatie komt te overlijden, komen al die verantwoordelijkheden bij de persoon achter die achterblijft.
In de meeste gevallen zijn dit allemaal dingen die aan te leren zijn, iemand kan leren koken, iemand kan leren om met geld om te gaan, deze dingen kunnen zelfs heel goed zijn voor het rouwproces.

Echter, er blijven altijd rollen over die niet te aan te leren zijn, zoals geliefde, partner, vertrouweling, verzorger. Deze rollen vereisen dat er twee mensen aanwezig zijn.
Wanneer een partner is overleden, en tijdens het rouw proces, ben je altijd alleen, zelfs als je in een drukke kamer bent gevuld met andere mensen. Geen goede vriend, kind, of familielid kan de partner vervangen en de leegt in ons zelf opvullen.

Soms word het gevoel van eenzaamheid zo groot dat je niets liever zou willen dan de overleden persoon te willen vervangen (statistisch gezien gebeurt dit vaker bij weduwnaaren), om los te komen van eenzaamheid. In een poging om de eenzaamheid uit te wissen en nieuwe stabiliteit te vinden in ons leven, word er dan een sluitroute genomen binnen in het rouwproces.
De nieuwe persoon kan echter nooit de plek in nemen van de overleden partner of echtgenoot, en een relatie gebaseerd op het gemis van de overleden partner, zij over het algemeen geen relaties die kans van slagen hebben. Een relatie die alleen gebaseerd is op gemis van een overleden partner eindigt daardoor vaak weer in een scheiding, wat als gevolg heeft dat er een extra laag van verlies op de rouw word geplakt.

De rol binnen een relatie die niet op te vullen is, kan dus ook niet (direct) worden opgevuld door een nieuwe partner. Dit is moeilijk, maar net als bij alles heeft het vullen van deze rol tijd nodig.
Wanneer je echter wel door je rouw proces heen bent gekomen, en je bent er aan toe, dan zou deze rol uiteraard in iemand anders gevonden kunnen worden. Dit zijn echter nieuwe rollen binnen een nieuwe relatie, en die rollen groeien dan met de tijd.