Tips om de dood van een partner te verwerken

Hieronder geven wij een overzicht met tips die gegeven zijn door mensen die het verlies van een partner hebben mee gemaakt. Deze tips zijn slechts een idee, natuurlijk kan het zijn dat u juist heel anders denkt over de tips die eerder aan ons zijn doorgegeven. Wanneer u dat wilt kunt u onder dit bericht een reactie plaatsen, deel daarmee ook uw tips, wat voor u goed werkte kan ook voor andere bezoekers van deze site een goede tip zijn.

Wat je zou kunnen proberen om te doen:

*Geef jezelf de tijd om te rouwen op jouw eigen manier en zolang als jij het nodig hebt.

*Realiseer je dat rouw om een partner altijd een beetje bij jou zult blijven.

*Schrijf alle problemen op die voortkomen uit jouw verlies en richt je eerst op de geen die goed te
handelen zijn (zover als mogelijk).

*Bedenk of “je moet toch verder” wel echt bij jou past, natuurlijk is de tijd helaas niet terug te draaien, maar je hoeft niet verder met je leven, je kunt je leven ook een andere richting geven.

*Geef jezelf de ruimte om de relatie met je partner door te laten gaan in je hart en je hoofd.

*Geef jezelf de ruimte om te praten over je partner, laat ook andere mee praten over je partner als jij je daar goed bij voelt.

*Zoek de steun op van familie en vrienden, je zult het nodig hebben.

*Overweeg om jezelf aan te sluiten bij een hulpgroep, of bij een rouwverwerker.

*Maak je eigen rituelen om je partner te herdenken, deze kun jij zelf invullen, maar kan bijvoorbeeld ook het herdenken zijn van trouwdagen.

*Geniet van jouw herinneringen en laat ze onderdeel zijn van je leven.

*Probeer uit te vinden of jij de hobby’s of interesses van je overleden partner ook deelt. Het kan jou het gevoel geven dichter bij hem of haar te staan.

Wat je misschien beter niet zou kunnen doen:

*Laat je er niet van overtuigen dat er één goede manier is om het verlies van je partner te verwerken.  Iedereen doet het op zijn eigen manier, en iedere manier is goed.

*Laat je niet wijsmaken dat je rouw lang genoeg heeft geduurd, het duurt zolang jij rouwt.

*Laat je niet het zwijgen opleggen wanneer jij wilt praten over je overleden partner.

 

Reacties  

 
0 #9 yvonne 14-02-2012 17:01
Gisteren heb ik mijn lief begraven, bijna 30 jaar waren we bij elkaar. En nu moet ik verder, moe hoe in hemelsnaam???
Help..
Citeer
 
 
-1 #8 Vicky 23-01-2012 21:48
Hallo,
1 oktober is mijn vriend overleden, hij was 47 jaar. Totaal onverwachts. Nieren, lever en maag waren volledig op. Hij wou nooit naar de dokter. We hebben een zoontje van bijna 2 die sprekend op zijn papa lijkt, zowel van uiterlijk als van karakter. Ik mis hem enorm en weet niet hoe het nu verder moet al doe ik dagelijks mijn uiterste best, al is het maar voor ons zoontje. Hij mist zijn papa zo hard.
Citeer
 
 
+5 #7 Katja 06-11-2011 18:35
Ik heb 20 oktober mijn lieve man verloren. Bij hem hebben dokters kanker ondekt dag na de geboorte van onze tweeling. hij heeft 7 maanden tegen vreselijke ziekte gevochten , maar het strijd niet kunnen winnen. ik mis hem heel erg. Hij was fantastische man en lieve papa van onze lieve zoontjes die nu 7 maanden oud zijn.
Citeer
 
 
0 #6 B put 02-11-2011 10:46
Brigitte
Mijn man Peter is na een vreselijk ziekbed op 11 mei 2011 overleden.Ik mis hem heel erg het lijkt wel erger te worden in plaats minder.
Maar het is ook niet niks na een huwelijk van 44 jaar
Toch hoop ik het ooit een plekje te kunnen geven.
Ik wens iedereen veel sterkte
Citeer
 
 
+5 #5 Yvonne 23-10-2011 15:05
Op 15 augustus 2011 is mijn man overleden op 68 jarige leeftijd. Vijf jaar lang hebben we gevochten tegen 3 verschillende kankersoorten, werkelijk gevochten want als er iemand niet dood wilde dan was het mijn man wel. Toch hebben we nog vrij onverwacht, de strijd op moeten geven. Mijn wereld is even in elkaar gestort, dat is ook het vreemde van doodgaan, jouw leven staat stil en de wereld om je heen gaat gewoon door. Ik zie op tegen de komende maanden, zijn verjaardag, de kerstdagen, oud en nieuw etc. Ik weet niet goed ik deze periode door moet komen. Ik hou zo vreselijk veel van hem en mis hem zo erg, het is zo onwezenlijk allemaal.
Citeer
 
 
+5 #4 Van Bastelaere Wendy 13-10-2011 12:16
Ik ben mijn man op 7 Oktober 2011 plotseling verloren bij een heel zwaar verkeersongeval .Hij heeft nog hard gevochten toen hij in coma lag,ik mis hem verschrikkelijk ,we hadden geen kinderen,wel hondjes die onze kids zijn.
Ik ben nu een weduwe van 34jaar die verder moet in dit leven,maar hoe.
Het doet heel erg pijn,maar mijn liefde voor hem zal eeuwig blijven bestaan.
wendy
Citeer
 
 
+6 #3 Jacqueline 12-10-2011 11:55
1 september j.l. heb mijn lieve lieve man verloren, hij heeft vreselijk hard zijn best gedaan om te winnen...maar helaas hij heeft na 2 jaar op moeten geven. 47 was hij nog maar. en manuel...ik weet het ook even niet meer. wij waren een samengesteld gezin, 17jr 15jr 11jr en 8jr.zijn kinderen wonen bij zijn ex, het enige levende stukje van hem zó ver bij mij vandaan.
Citeer
 
 
+6 #2 Henny 22-09-2011 18:21
02-01-2011 heb ik plotseling mijn partner verloren, hij was net 60 jaar geworden. Ik mis hem vreselijk, en zie nu enorm tegen de kerstdagen en het nieuwe jaar op, wat moet ik doen, wat kan ik doen. om die a.s. rottijd te overleven.
Citeer
 
 
+11 #1 manuel 16-09-2011 13:04
Hallo,

Ik heb afgelopen maandag mijn vrouw 36jr en
moeder van 3 dochters 13jr 6jr en 3jr begraven.Ze heeft 8 mnd gevochten tegen de vreselijke ziekte (long)kanker en heeft deze verloren.Ik weet het gewoon niet meer,
Citeer
 

Plaats reactie

Wij stellen het zeer op prijs wanneer u een reactie achter wilt laten.
Wij wijzen u er echter op dat wij aanstootgevende reacties verwijderen, en dat wij links naar andere sites niet zonder overleg goed zullen keuren.


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken op deze site
Sponsor

Beste bezoekers,
Het is onze wens deze site uit respect
zoveel mogelijk reclame vrij te houden.

Daarnaast zijn wij continu bezig onze site te profesionaliseren.

Wij hopen daarbij op uw steun.
Doneer uw ervaring via ons contact formulier.
Of doneer een kleine bijdrage via onderstaande knop.